SCHOMMELEN BIJ ZONSONDERGANG

Het was een lange, zonnige zondagmiddag geweest en ik wachtte, gewapend met camera en in gezelschap van m’n schoonzus, op de (hopelijk) spectaculaire zonsondergang. Ik zag de zon dalen en de lucht langzaam oranje kleuren. Een gevoel van vreugde maakte zich van mij meester, elke minuut leek de lucht wel fotogenieker te worden. Stiekem hoopte ik op prachtige plaatjes, maar dat ze zó zouden worden, had ik niet durven dromen.
En nee, dat overdrijf ik écht niet. Ik ben zo gelukkig met het resultaat van deze ‘shoot’, ik kan er wel uren over praten en tien blogjes over schrijven. Want hallo, dit is toch dé droom van elke fotografiefreak? 

Een schommel met uitzicht op de weilanden, een zonsondergang waar je u tegen zegt én iemand die zegt dat jij maar een keer moet poseren in plaats van dat je je hoofd verbergt achter je grote liefde, je camera. 
Eerlijk is eerlijk, dat is niet altijd even makkelijk. Op een of andere manier vind ik m’n camera (aka kind) uit handen geven behoorlijk lastig en daarnaast voelt het ook alsof het niet helemaal klopt. Waar ik normaal altijd aanwijzingen geef, kreeg ik ineens aanwijzingen en waar ik anders direct het resultaat zie, moest ik nu maar afwachten hoe het werd. Er zat namelijk een aardig slootje tussen mij en mijn fotografe. Heel anders dan bij outfitfoto’s waar ik vaak alsnog het heft in eigen handen neem en om de minuut op het schermpje tuur en instructies geef, om zo de foto’s te krijgen die ik graag wil. Daarnaast ben ik ook alles behalve goed in normaal op foto’s staan. Een beetje uit m’n comfortzone was het wel dus. 
Maar soms moet je dingen doen, die uit je comfortzone zijn, right? Ik vond het heerlijk om even de controle los te laten en te genieten van het moment. En dat maakt me weer duidelijk dat ik dat veel en veel vaker moet doen. Weer een mooi levenslesje geleerd en dat alles door een beetje schommelen voor een camera bij zonsondergang. 
En het allerleukste komt nog, want even later kwam de boyfriend me nog eventjes duwen. Dat leverde een aantal hele schattige plaatjes op, waar ik elke keer weer vrolijk van word. Ze zijn, al zeg ik het zelf, behoorlijk pinterestproof en instagramwaardig. Ik kan m’n geluk niet op.
Oké, genoeg gekletst voor vandaag, kijk mee naar het resultaat en geniet!

Wat is nou écht uit jouw comfortzone?

Oh ja, de credits voor de foto’s gaan dus allemaal naar mijn schoonzus, behalve degene waar ik niet op sta, die heb ik zelf gemaakt. 

0 reacties

  1. Klaske, die foto's zijn prachtig! (moeilijk hé, dat achter je camera komen en zelf poseren?) Die foto met je vriendje is echt zooo schattig!

  2. Anonymous zegt: Beantwoorden

    Echt hele mooie foto's! Beeeetje jaloers op jouw talent! 😉
    x Anneke

  3. Wauw, de foto's zijn zo mooi geworden! (hihi, ik sta ook liever achter de camera dan ervoor 🙂

  4. Wauw echt prachtig!! <3 en dat je door uit je comfort zone te komen prachtige resultaten kan krijgen heb ik zelf ook gemerkt dit weekend hihi 😀

  5. Mooi mooi mooi!!!<333

  6. Tet zegt: Beantwoorden

    Haha lief hoor 🙂

  7. Echt hele gave foto's dit wil ik ook echt nog een keer doen!

  8. Wauw echt prachtig! Dit is echt wel dé perfecte plek om te fotograferen bij zonsondergang!

  9. Ohh wat een supermooie foto's! Die met je vriendje zijn lieff 🙂

  10. WAUWIE! Zó mooi! Die zonsondergang is echt prach-tig. Super toffe foto's zijn het geworden. Echt heel heel héél mooi!

  11. wauw echt prachtige foto's!
    heel lief ook die met je vriendje.

  12. Ha! Ik ken dat gevoel, als de zonsondergang precies wordt zoals je wilt of zelfs mooier, super fijn is dat! Echt hele mooie foto's zijn het geworden!

  13. Ze zijn allemaal echt geweldig. Inderdaad de droom van elke fotograaf. Als ik nog eens zo'n plekje kan vinden…

  14. Wauw echt prachtige foto's!

Geef een reactie